چگونه برنامه نویس بهتری شویم؟ 7 عادت برای پیشرفت

چگونه برنامه نویس بهتری شویم؟ 7 عادت برای پیشرفت

چگونه برنامه نویس بهتری شویم؟ ۷ عادت برای رسیدن به تمام پتانسیل


آموزش‌های بی‌پایان رو کنار بذار و روی پایه‌های محکم تمرکز کن

هر برنامه‌نویسی دوست داره بهتر بشه.

همه‌مون رویای این رو داریم که تبدیل بشیم به کسی که با دیدن یه مسئله سخت، چند دقیقه فکر میکنه و بعد با اعتماد به‌ نفس راه‌حلش رو از صفر میسازه.

اما فرقی نمیکنه که داری اولین برنامه‌ «Hello, World!» خودت رو مینویسی یا سال‌هاست کد میزنی. احتمالاً این سؤال رو از خودت پرسیدی:

«واقعاً چطور می‌تونم یه برنامه‌نویس عالی بشم؟»

اینترنت پر از توصیه‌های مختلفه.

یه نفر بهت میگه پروژه‌های بیشتری بساز. یکی دیگه میگه باید صدها مسئله برنامه‌نویسی حل کنی…

بعد یکی دیگه اصرار میکنه که هوش مصنوعی همه‌چیز رو تغییر داده و یاد گرفتن هیچوقت تا این حد راحت نبوده.

اما حقیقت اینه که…

هیچ میانبری وجود نداره.

توسعه‌دهنده‌هایی که سال‌به‌سال پیشرفت میکنن، معمولاً یه ویژگی مشترک دیگه دارن: عادت‌هایی میسازن که یادگیری رو به بخشی از روتین روزانه‌شون تبدیل میکنه.

این‌ها عادت‌هایی هستن که به‌نظرم بیشترین تفاوت رو ایجاد میکنن.


۱. از آموزش‌ها فراتر برو و مفاهیم پایه رو یاد بگیر

آموزش‌ها نقطه شروع فوق‌العاده‌ای هستن.

کمکت میکنن اولین اپلیکیشنت رو بسازی، یه فریمورک جدید رو بفهمی یا یه تکنولوژی که تا حالا باهاش کار نکردی رو بررسی کنی. همه‌مون از یه آموزش خوب، یه چیز ارزشمند یاد گرفتیم.

اما آموزش‌ها نباید تبدیل به کل استراتژی یادگیریت بشن.

یه جایی باید بفهمی چرا کد کار میکنه، نه اینکه فقط مراحل یه نفر دیگه رو دنبال کنی. اینجاست که کتاب‌ها، مستندات رسمی و منابع مربوط به معماری نرم‌افزار ارزش واقعی‌شون رو نشون میدن.

هرچقدر منطق پشت یک راه‌حل رو بهتر بفهمی، حل کردن مسئله‌های کاملاً جدید، بدون اینکه دنبال یه آموزش دیگه بگردی، برات راحت‌تر میشه.


۲. با کدی که کار میکنه مثل خط پایان برخورد نکن

همه‌مون این کار رو کردیم.

یه راه‌حل رو آنلاین پیدا میکنی، داخل پروژه‌ات پیستش میکنی، کاملاً هم درست کار میکنه… و بلافاصله میری سراغ تسک بعدی.

مشکل اینجاست که اپلیکیشنت بهتر شده، اما درکت نه.

به‌جاش…

  • کنجکاو باش.
  • یه خط کد رو حذف کن.
  • یه تابع رو تغییر بده.
  • یه رویکرد رو با رویکرد دیگه جایگزین کن.
  • ببین چی خراب میشه، بعد بفهم چرا خراب شده.

این آزمایش‌های کوچیک، خیلی بیشتر از صرفاً خوندن یه مقاله یا دیدن یه ویدئو بهت یاد میدن.


۳. زمان بیشتری رو خارج از منطقه امن خودت بگذرون

رشد وقتی به گذشته نگاه میکنی، هیجان‌انگیز به نظر میاد.

اما وقتی وسطش هستی، معمولاً حس کلافگی داره.

اگه چند ماهه داری یک نوع اپلیکیشن مشابه میسازی، از همون فریمورک و همون زبان برنامه‌نویسی استفاده میکنی، احتمالاً داری کارآمدتر میشی. اما لزوماً برنامه‌نویس بهتری نمیشی.

یه چیز متفاوت رو امتحان کن.

  • اگه فقط فرانت‌اند کار کردی، یه API بساز.
  • اگه فقط با جاوااسکریپت کد نوشتی، یه زبان سیستمی یاد بگیر.
  • توسعه موبایل، دیتابیس‌ها، شبکه یا تکنولوژی‌های Cloud رو بررسی کن.

هدف این نیست که همه‌چیز رو استاد بشی.

هدف اینه که مدام مسئله‌های جدیدی جلوی مغزت بذاری تا حلشون کنه.


۴. مسئولیت‌پذیر باش، به‌جای اینکه منتظر اجازه بمونی

عادتی که توی توسعه‌دهنده‌های قوی دیدم اینه که همیشه منتظر نمیمونن تا کار جذاب خودش ظاهر بشه.

خودشون دنبال فرصت‌هایی میگردن که به چالش‌شون بکشه.

شاید اون فیچری باشه که همه مدام عقب میندازنش.
شاید باگی باشه که هیچ‌کس دوست نداره بررسیش کنه.
شاید بهتر کردن ابزاری باشه که کل تیم هر روز بهش وابسته‌ست.

این لحظه‌ها معمولاً با یه اعلامیه بزرگ از راه نمیرسن.

اما خیلی وقت‌ها همون پروژه‌ها بیشترین چیزها رو بهت یاد میدن. چون مجبورت میکنن فراتر از منطقه امن خودت فکر کنی.


۵. از اوپن سورس نترس

اوپن سورس (Open Source) از بیرون ممکنه ترسناک به نظر برسه.

هزاران مشارکت‌کننده رو میبینی، میلیون‌ها خط کد رو میبینی و با خودت فکر میکنی چیزی ارزشمند برای اضافه کردن نداری.

اما واقعیت خیلی ساده‌تر از این حرف‌هاست.

هر مشارکتی قرار نیست یه فیچر جدید و پیچیده باشه.

  • اصلاح مستندات
  • بهتر کردن یک مثال
  • درست کردن یک غلط تایپی
  • گزارش کردن یک باگ

همه‌شون مهمن.

وقتی شروع به مشارکت میکنی، کم‌کم یاد میگیری توسعه‌دهنده‌های باتجربه چطور پروژه‌ها رو سازمان‌دهی میکنن، کد رو بازبینی میکنن و روی نرم‌افزاری همکاری میکنن که مردم واقعاً ازش استفاده میکنن.

این تجربه‌ایه که پروژه‌های شخصی بهت نمیدن.


۶. خودت رو با توسعه‌دهنده‌هایی احاطه کن که بهت انگیزه میدن

برنامه‌نویسی چیزی نیست که مجبور باشی تنهایی یاد بگیری.

بعضی از بزرگترین پیشرفت‌های مسیر خودم، از خوندن کد بقیه توسعه‌دهنده‌ها، عضو شدن در کامیونیتی‌های فنی و دقت کردن به روش حل مسئله مهندس‌های باتجربه به وجود اومد.

بودن کنار آدم‌هایی که استاندارد بالاتری دارن، به‌صورت طبیعی باعث میشه کیفیت کار خودت رو هم بالاتر ببری.

ممکنه یه کامیونیتی اوپن سورس باشه، یه دورهمی محلی، دیسکورد، کامیونیتی DEV یا حتی همکاری باشه که کدش رو تحسین میکنی.

عضو بودن در این کامیونیتی‌ها تو رو در معرض ایده‌ها، بازخوردها و روش‌های فکری متفاوتی قرار میده که احتمالاً به‌تنهایی پیداشون نمیکردی.

گاهی حتی یه گفتگو میتونه نگاهت به توسعه نرم‌افزار رو کاملاً تغییر بده.


۷. چیزهایی که یاد میگیری رو آموزش بده

یکی از سریعترین راه‌ها برای اینکه بفهمی واقعاً چی رو بلدی، اینه که تلاش کنی همون موضوع رو برای یکی دیگه توضیح بدی.

همین که یه پست وبلاگ مینویسی، به یه سؤال آنلاین جواب میدی یا به هم‌تیمی خودت برای حل یه مشکل کمک میکنی، خیلی سریع متوجه بخش‌هایی میشی که هنوز درباره‌شون مطمئن نیستی.

این ضعف نیست. بخشی از فرایند یاد گرفتنه.

آموزش دادن مجبورت میکنه افکارت رو مرتب کنی، ایده‌های پیچیده رو ساده کنی و جاهای خالی درک خودت رو پر کنی.

و در این مسیر، شاید به یه توسعه‌دهنده دیگه هم کمک کنی که تازه داره همین مسیر رو شروع میکنه.


پس واقعاً چطور یه برنامه‌نویس بهتر میشی؟

هیچ تکنیک مخفی‌ وجود نداره.

هیچ زبان برنامه‌نویسی، فریمورک، دوره یا ابزار هوش مصنوعی‌ نیست که ناگهان تو رو به یه توسعه‌دهنده استثنایی تبدیل کنه.

پیشرفت واقعی از ترکیب عادت‌های کوچیک و تکرار مداوم اون‌ها به وجود میاد.

  • فراتر از آموزش‌ها مطالعه کن.
  • با کدت آزمایش کن.
  • با مسئله‌های ناآشنا خودت رو به چالش بکش.
  • مسئولیت‌پذیر باش.
  • در اوپن سورس مشارکت کن.
  • از توسعه‌دهنده‌هایی که باعث پیشرفتت میشن یاد بگیر.
  • چیزهایی که یاد میگیری رو با بقیه به اشتراک بذار.

حرف آخر

مسیر هر برنامه‌نویسی متفاوته.

بعضی‌ها سریع یاد میگیرن چون منتورهای فوق‌العاده‌ای دارن. بعضی‌های دیگه با کلی آزمایش، اشتباه و شب‌زنده‌داری برای دیباگ کردن، راهشون رو پیدا میکنن.

فرقی نمیکنه امروز کجای مسیر هستی. رسیدن به تمام پتانسیلت به این نیست که همه زبان‌های برنامه‌نویسی رو بلد باشی یا تمام فریمورک‌ها رو حفظ کنی.

به کنجکاو موندن، پرسیدن سؤال‌های بهتر و هیچوقت بیش‌ از حد راحت نشدن با چیزهایی که همین حالا بلدی ربط داره.

بهترین برنامه‌نویس‌ها اون‌هایی نیستن که هیچ‌وقت گیر نمیکنن.

اون‌ها کسایی هستن که هیچ‌وقت دست از یاد گرفتن نمیکشن.


کدنویسی هیچ‌وقت تموم نمیشه، یادگیری هم همین‌طور 😊

اگه این مقاله رو خوندی و فکر میکنی هنوز وقت داری که یه کمی دیگه به مغزت فشار بیاری (به جای اینکه فقط بری استراحت کنی 😄)، پیشنهاد میکنم سری به مقاله خونه بزنی. کلی مطلب دیگه‌ داریم که میتونن دیدگاهت رو نسبت به برنامه‌نویسی عوض کنن.

💡 [مقاله‌خونه سایت]


چگونه برنامه نویس بهتری شویم و مهارت‌های برنامه‌نویسی را تقویت کنیم

نظری داری خوشحال میشم بشنونم 😎

دیدگاه‌ها ۰
ارسال دیدگاه جدید